Andaluzyjski
Historia stylu:
Andaluzja to historyczna kraina na południu Hiszpanii, która w średniowieczu podlegała długotrwałym wpływom muzułmańskim. Stąd też cechy charakterystyczne stylu andaluzyjskiego łączącego w sobie kulturę europejską i arabską.
Cechy charakterystyczne:
Kolorystyka: Bazowymi kolorami są ciepłe brązy, przełamywane soczystą czerwienią, błękitem, żółcieniami, oranżem i zielenią.
Wzory: dużą rolę w tym stylu odgrywa ornamentyka łącząca wpływy różnych kultur: arabskiej – arabeski, motywy roślinne, prekolumbijskiej – wzory geometryczne, staro-hiszpańskiej – uproszczone motywy roślinne i zwierzęce. Wszechobecne są również ażury w metalowych i drewnianych częściach mebli i przedmiotów codziennego użytku.
Przedmioty: Najbardziej charakterystycznym elementem tego stylu są azulejos – szkliwione, cienkie, kwadratowe płytki. Jedno- lub wielobarwne, układane na zewnętrznych i wewnętrznych ścianach budynków tworzyły wielobarwne, geometryczne dekoracje lub przedstawiały sceny rodzajowe.
Meble wykonywane były z litego drewna ze zdobieniami i umocnieniami metalowymi często na wzór wcześniejszych epok.
Dopełnieniem dekoracyjności stylu andaluzyjskiego są tkaniny dekoracyjne – koronki, hafty, atłasy, adamaszki nadające pomieszczeniom ciepła i poczucia luksusu.
Rady projektanta:
Styl andaluzyjski niewątpliwie ociepla wnętrze i nadaje mu charakter orientalno – śródziemnomorski. Przy minimalnym zaangażowaniu przedmiotów dekoracyjnych i przy umiejętnym wykorzystaniu światła można uzyskać efekt ciepła nawet w klimacie środkowoeuropejskim. Dekoracje powinny bazować na kolorowych szkłach, roślinach doniczkowych i kolorowej ceramice. Nie ryzykujemy wtedy przerysowania wnętrza, a nadamy naszemu mieszkaniu niepowtarzalny klimat.
